Wat Akastroid vervangt - en wat eerlijk gezegd niet

Elk stuk astrofotografiesoftware beweert de andere te vervangen. De meeste van die claims vallen uit elkaar zodra je een specifieke eis hebt, want de programma’s doen echt verschillende dingen en die verschillen zijn geen marketing.

Dit is een eerlijk verslag van waar Akastroid staat. Het bevat de gevallen waarin je iets anders zou moeten gebruiken, want een vergelijking die geen zwakke plekken vindt is geen vergelijking.

De stapel die de meeste mensen uiteindelijk draaien

Een typische planetaire workflow bestaat uit vier applicaties: PIPP om de opname te centreren en bij te snijden, AutoStakkert om te beoordelen en te stacken, RegiStax of WaveSharp voor wavelet-verscherping, en WinJUPOS als je over een lange opname wilt derotiëren. Elk schrijft een tussenbestand dat het volgende leest. (Een stap-voor-stapkaart van die keten naar één venster.)

Een typische deep-sky-workflow is Siril of Deep Sky Stacker om te kalibreren en te stacken, dan PixInsight of Photoshop om af te werken, plus steeds vaker een betaalde uitbreiding als BlurXTerminator of StarNet.

Aan geen van beide is iets mis. Allebei zijn ze het opgetelde resultaat van mensen die echte problemen goed oplosten. Maar ze brengen twee kosten mee die zelden ronduit genoemd worden.

De eerste kost is tijd die je niet aan fotograferen besteedt

Geen verwerkingstijd — leertijd.

PixInsight is het diepste astrofotografiegereedschap dat er is en komt dicht bij een carrière op zich. De interface stamt van vóór de moderne conventies, de documentatie veronderstelt het vocabulaire van signaalverwerking, en de gemeenschap is het erover eens dat het maanden kost om er bekwaam in te worden. Dat is een eerlijke ruil voor wat het teruggeeft, maar het is een echte kost en het houdt veel mensen tegen.

De planetaire keten van vier applicaties heeft een subtielere versie van hetzelfde probleem. Elk programma is op zich toegankelijk; in de volgorde raken mensen de weg kwijt. Welke volgorde, welk tussenformaat, welke instellingen in PIPP zodat AutoStakkert zich gedraagt, waarom het resultaat zacht is terwijl elke afzonderlijke stap er goed uitzag.

Akastroids argument is dat de meeste van die beslissingen bepaald worden door de data en niet door voorkeur, en dus gemeten kunnen worden in plaats van gevraagd.

Welke stackmethode bij jouw data past, volgt uit hoeveel frames je hebt en hoeveel de hemel dreef — allebei meetbaar. Hoe hard je moet deconvolueren, volgt uit je gemeten sterbreedte en signaal-ruisverhouding. Of drizzle helpt, hangt ervan af of je frames werkelijk gedithered zijn, en dat zit in de frames. Waar het zwartpunt moet liggen, hangt af van welk deel van het frame hemel is — op een groothoekveld is dat rond de 98 %, en het juiste doel is ruwweg een derde van de generieke standaardwaarde.

Geen daarvan is smaak. Het zijn metingen die iemand op dit moment met het oog doet, slecht, na maanden leren dat te doen.

De tweede kost is geld, en het is meer dan de licenties

PixInsight is rond de € 300 voor een eenmalige licentie met een jaar updates. BlurXTerminator is rond de $ 100. StarNet is gratis, maar StarXTerminator is rond de $ 80. Een werkende PixInsight-opstelling met de populaire uitbreidingen komt in het eerste jaar ruim boven de € 400 uit.

Siril is gratis en echt uitstekend, en dat is de moeite waard om duidelijk te zeggen in plaats van eroverheen te praten: als budget de beperking is en je bereid bent te leren, brengen Siril plus de scripts je heel ver voor nul euro.

Akastroid is eenmalig $ 79 (lanceerprijs) voor één computer, $ 149 voor twee, met een gratis versie en 14 dagen retourrecht. Dat is de licentievergelijking, en dat is er maar een deel van.

De grotere besparing zijn heldere nachten die niet verspild worden. De echte schaarste in astrofotografie is heldere, maanloze, wolkenvrije tijd. In maart ontdekken dat je januaridata onbruikbaar was door iets in de opname — een tweede helft met dauw, een scherpstelverschuiving die je niet zag, dithering waarvan je dacht dat die aanstond — kost je de sessie, niet het uur verwerken. Beoordeling die je bij het inlezen vertelt wat er mis was met welke frames, betekent dat de volgende heldere nacht gepland wordt in plaats van herhaald.

Waar elk ervaringsniveau werkelijk wint

Beginners winnen het vermogen om bij de eerste poging een echt resultaat te krijgen, en ervan te leren. Sessiedetails somt elke beslissing met haar reden op, en dat is de snelste beschikbare opleiding in wat verwerken doet. Je drukt niet op een toverknop; je kijkt naar een competente workflow die draait en krijgt te horen waarom.

Gevorderden winnen de correcties waarvan ze weten dat ze ze zouden moeten doen en die ze vaak overslaan. Fotometrische kleurkalibratie tegen een sterrencatalogus is standaardpraktijk onder ervaren mensen en zeldzaam onder alle anderen, vooral omdat het opzetten ervan gepriegel is. Hier staat het standaard aan zodra je frames vastleggen waar ze naartoe wezen.

Ervaren fotografen winnen triage. Een sessie van honderd frames duurt een paar minuten en levert een echt afgewerkt beeld op, en dat is genoeg om te weten of de data twee uur PixInsight waard is. En de export Het gestackte, onbewerkte beeld opslaan schrijft de integratie weg vóór enige afwerking — zodat Akastroid de voorkant kan zijn van een workflow die ergens anders eindigt. Kalibreren, registreren, verwerpen en integreren hier; afwerken waar je het gereedschap al kent.

Waar het andere gereedschap nog steeds beter is

Dit is het deel dat ertoe doet, en het hoort niet weggemoffeld te worden.

Maskers en selectief bewerken. Akastroids aanpassingen zijn globaal. PixInsights bereikmaskers, luminantiemaskers en PixelMath — en Photoshops lagen en luminositeitsmaskers — laten je een correctie op een deel van een beeld toepassen. Dat is het grootste gat in mogelijkheden, en het is wat “verwerkt” van “af” scheidt op een beeld van wedstrijdniveau. Als je workflow op maskers leunt, is Akastroid geen vervanging.

Planetaire derotatie. WinJUPOS compenseert de rotatie van Jupiter zodat je over tien minuten kunt stacken in plaats van twee of drie. Dat vermenigvuldigt je bruikbare frames veel verder dan beter stacken alleen terughaalt. Akastroid heeft geen equivalent. Voor serieus Jupiterwerk blijft WinJUPOS nodig.

Frames rangschikken per uitlijnpunt op schaal. AutoStakkerts reputatie is gebouwd op het onafhankelijk rangschikken van elk frame op elk uitlijnpunt, zodat een frame dat op de ene rand scherp is en op de andere zacht alleen bijdraagt waar het goed is. Akastroid doet dit ook, en gemeten op een opname van 114 frames was het ongeveer 1 % waard — omdat die techniek duizenden frames nodig heeft voordat lokale seeingvariatie haar genoeg te kiezen geeft. Op een lange, diepe planetaire opname loopt AutoStakkert nog voor.

Deconvolutie. BlurXTerminator verlegt de verwachtingen en is beter dan wat Akastroid doet, namelijk geregulariseerde Richardson-Lucy met een PSF gemeten aan de eigen sterren van het frame. Akastroids versie is automatisch, weigert wanneer ze schade zou aanrichten, en zit erbij; state of the art is ze niet.

Scripting en batchdiepte. Siril heeft een scripttaal en een CLI. Als je op schema of in volume verwerkt met eigen logica, is dat een echt voordeel.

Een eerlijke aanbeveling

• Nieuw hierin, met een slimme telescoop of een DSLR: Akastroid. De leercurve is wat tussen jou en een foto in staat, en die wegnemen is je op dit moment meer waard dan welk afzonderlijk algoritme ook.
• Met een beperkt budget en bereid om te leren: Siril. Het is gratis en het is goed. Dit is een echt alternatief en het zou oneerlijk zijn om anders te doen.
• Toegewijd, op jacht naar het best mogelijke beeld, met tijd om te investeren: PixInsight. Niets anders heeft die diepte, en het maskermodel alleen al rechtvaardigt het.
• Serieus over planeten: hou AutoStakkert en WinJUPOS. Akastroid evenaart het gemak, niet het plafond.
• Ervaren, met meer data dan verwerkingstijd: Akastroid voor triage en integratie, je bestaande gereedschap voor de afwerking. Dit is de combinatie waar de meeste huidige PixInsight-gebruikers werkelijk baat bij zouden hebben, en de gratis versie kost niets om het uit te proberen.

De claim, nauwkeurig gesteld

Akastroid verslaat vier gespecialiseerde applicaties niet in waar elk het best in is. Het brengt je in één applicatie het grootste deel van de weg, zonder leercurve, in een paar minuten, terwijl het je vertelt wat het besloot en waarom — en het doet de correcties die ervaren fotografen routineus toepassen en alle anderen overslaan.

Voor een groot aantal mensen is dat het verschil tussen astrofoto’s hebben en mappen met onverwerkte FITS hebben. Voor een kleiner aantal is het een snelle voorkant van een workflow die elders afgemaakt wordt.

Zit je in de groep die maskers en derotatie nodig heeft, dan weet je dat al, en dan moet je het gereedschap houden dat je die geeft.