Obróbka Mgławicy Ameryka Północna (NGC 7000)

Mgławica Ameryka Północna - NGC 7000 w Łabędziu - to jeden z najbardziej satysfakcjonujących obiektów do fotografii wąskopasmowej: ogromna, jasna w wodorze i pełna struktur wzdłuż Ściany Łabędzia, jej „wybrzeża Zatoki Meksykańskiej”. To także jeden z obiektów, które najłatwiej źle obrobić - z powodu, który nie ma nic wspólnego z twoimi danymi.

Ona nie ma nieba.

Problem: mgławica wypełnia kadr

Przy większości ogniskowych NGC 7000 zajmuje całe pole widzenia. Słaba poświata wodoru biegnie od krawędzi do krawędzi; jedyne naprawdę ciemne obszary to pasma pyłu.

Prawie każdy automatyczny krok w obróbce astrofotografii po cichu zakłada coś odwrotnego - że kadr to głównie puste niebo z obiektem w środku:

• Neutralizacja tła ustawia „niebo” na szaro. Tutaj „niebem” jest czerwona poświata Hα, więc jej neutralizacja ściąga czerwień w dół na całym obrazie - mgławica przygasa, a każda słaba gwiazda robi się żółto-zielona.
• Punkt czerni i rozciąganie umieszczają medianę pikseli na poziomie nieba. Tutaj medianą jest słaba mgławica, więc zostaje zepchnięta do „nieba”, a obraz wychodzi ciemny i płaski.
• Usuwanie gradientu modeluje gładką, wielkoskalową jasność jako zanieczyszczenie światłem. Mgławica wypełniająca kadr jest gładka i wielkoskalowa, a agresywny model ją odejmuje.

Rozwiązanie w każdym przypadku opiera się na tej samej idei: mierz prawdziwe niebo w najciemniejszych obszarach - pasmach pyłu - a nie na typowym pikselu, i nie neutralizuj tego, co jest w rzeczywistości mgławicą. Akastroid rozpoznaje obiekt wypełniający kadr po słabej strukturze w całym polu i odpowiednio przełącza te kroki.

Jakie dane zbierać

• Hα wykonuje większość pracy. Nawet dwie-trzy godziny spod podmiejskiego nieba pokazują Ścianę ze szczegółami.
• OIII jest tu słabszy i bardziej plamisty, ale dodaje niebiesko-turkusową poświatę w obszarze „Atlantyku” na wschodzie.
• SII jest najsłabszy ze wszystkich - licz się z tym, że potrzebuje tyle samo czasu co Hα.
• RGB, nawet krótkie, daje prawdziwe kolory gwiazd i możliwość zrobienia obrazu w naturalnych kolorach.

Która paleta

Naturalne kolory z Hα (HaRGB) pokazują, czym ten obiekt jest: czerwonym obłokiem wodoru z niebiesko-białymi gwiazdami, przy czym Hα pogłębia czerwień daleko poza to, co rejestruje samo RGB. Zobacz dodawanie Hα do RGB.

Paleta Hubble’a (SHO) zmienia Ścianę w złoto na tle turkusowego OIII i jest klasycznym wyglądem tego obiektu - ale surowe SHO na NGC 7000 jest zielone, bo to niemal sam wodór, a SHO umieszcza wodór w zielonym. Tego należy się spodziewać; poradnik o palecie Hubble’a wyjaśnia krok, który daje złoto.

HOO potrzebuje tylko Hα i OIII i daje głęboką czerwień na tle turkusu - dobry wybór przy filtrze dwupasmowym na kamerze kolorowej.

Sesje z kołem filtrowym: pułapki stackowania

Wielonocne, wielofiltrowe sesje na NGC 7000 zwykle trafiają na dwa problemy ze stackowaniem:

• Klatki niebieskie i OIII odrzucane hurtem. Te filtry przepuszczają znacznie mniej gwiazd niż czerwony czy Hα. Oceniane na tle całej sesji ich klatki wyglądają słabo i zostają wyrzucone. Każdy filtr trzeba oceniać na tle jego własnych klatek.
• Kanał, który nie chce się zarejestrować. Filtr fotografowany innej nocy może nie dopasować się do klatki referencyjnej z innego filtra. Powinien zostać zestackowany osobno i wyrównany później, a nie po cichu pominięty - „niebieski” kanał zbudowany z jednej klatki zniszczy kolory.

Akastroid obsługuje oba przypadki automatycznie. Jeśli stackujesz gdzie indziej, przed łączeniem sprawdź liczbę klatek każdego filtra.

Uwagi do obróbki

• Gwiazdy. Droga Mleczna biegnie prosto przez Łabędzia, więc pole jest gęste od gwiazd. Redukcja gwiazd pomaga mgławicy się wyróżnić; bądź delikatny, bo agresywne usuwanie zostawia dziury w tak zatłoczonym polu.
• Najjaśniejszy grzbiet. Jasna krawędź Ściany to głęboka, nasycona czerwień. Uważaj na każdy krok, który odbarwia jasne piksele - może zamienić najjaśniejszą czerwień w szarość.
• Ekspozycja. Niech punkt czerni wyznaczają pasma pyłu, a nie średnia.

W skrócie

• NGC 7000 wypełnia kadr. Kroki zakładające puste niebo przygaszają ją, barwią gwiazdy i spłaszczają obraz.
• Hα wykonuje większość pracy; OIII i SII dodają kolor; krótkie RGB daje prawdziwe gwiazdy.
• Naturalne kolory + Hα pokazują, czym ten obiekt jest; SHO daje złoto-turkusowy wygląd po kroku złota.
• Oceniaj klatki każdego filtra na tle tego samego filtra i nigdy nie składaj kanału zestackowanego z garstki klatek.