Waarom zijn mijn sterren geel of groen in een RGB-composiet?

Je combineert rode, groene en blauwe stacks van een monocamera. De heldere sterren zien er goed uit - wit, blauw, oranje. De zwakke, en dat zijn de meeste sterren in het beeld, hebben allemaal dezelfde geelgroene zweem.

Echte sterren doen dat niet. De zwakke sterren in een veld hebben dezelfde mix van kleuren als de heldere. Als kleur meeloopt met helderheid, dan heeft de bewerking dat gedaan.

De test: verandert de kleur met de helderheid?

Kies twintig zwakke en twintig heldere sterren en vergelijk ze. Neigen de zwakke de ene kant op en de heldere de andere, dan heb je een helderheidsafhankelijke kleurfout - het kenmerk van een niet-lineaire stap die op elk kanaal anders is toegepast. Alles hieronder is een manier waarop dat gebeurt.

Oorzaak 1: kanalen gestretcht voordat ze werden gecombineerd

De meest voorkomende. De stack van elk filter wordt apart gestretcht - door de preview van het stackprogramma, door een auto-stretch bij het opslaan, of met de hand - en daarna worden de gestretchte kanalen gecombineerd.

Een stretch is een curve die op de eigen hemel en het eigen signaal van dat kanaal is afgestemd. Rood, groen en blauw hebben verschillende hemelniveaus (lichtvervuiling is helder in rood, zwak in blauw), dus elk krijgt een andere curve. Een zwakke ster zit laag op elke curve, waar ze het meest verschillen; een heldere ster zit bijna bovenaan, waar ze samenkomen. Zwakke sterren krijgen dus een zweem die heldere niet krijgen.

Oplossing: combineer de lineaire stacks en stretch het kleurenbeeld daarna één keer. Meer over het waarom staat in lineaire vs gestretchte data.

Oorzaak 2: de kanalen zijn het niet eens over de sterrenvorm

Verscherping of deconvolutie die op elk kanaal apart wordt toegepast, elk met een eigen schatting van de onscherpte, laat de kanalen het oneens zijn over het profiel van elke ster. Slechte uitlijning doet hetzelfde, maar grover: een ster die in één kanaal een pixel verschoven is, krijgt aan één kant een gekleurde rand en een zweem die van zijn grootte afhangt.

Oplossing: verscherp het gecombineerde beeld, niet de kanalen, en lijn de kanalen op hun sterren uit voordat je combineert. Is één kanaal op een andere nacht geschoten, lijn het dan uit op de andere in plaats van de andere op dat ene.

Oorzaak 3: een hemel neutraliseren die geen hemel is

Achtergrondneutralisatie maakt de hemel grijs door de kanalen te schalen of te verschuiven. In een beeld vol nevel - een emissienevel die het veld vult, of de Melkweg - is de “hemel” die ze meet nevel. Rode nevel neutraliseren trekt rood overal omlaag, en zwakke sterren, waarvan de kleur een klein overschot boven die achtergrond is, zwaaien door naar groen en blauw.

Oplossing: neutraliseer tegen de donkerste echte hemel - de stofbanen - of sla neutralisatie over als het onderwerp het beeld vult, en balanceer de kleur in plaats daarvan op de sterren. De Noord-Amerikanevel bewerken is een uitgewerkt voorbeeld.

Niet jouw probleem: magenta sterren in smalband

Paarse sterren in een SHO- of HOO-beeld zijn een ander effect met een andere oorzaak - het palet zelf - en worden behandeld in purple, red and magenta stars explained en de gids over het Hubble-palet.

Wat Akastroid doet

Vanaf versie 1.3.2 wordt een filterwielcomposiet in natuurlijke kleur opgebouwd uit de lineaire stacks: elk kanaal gestackt zonder eigen deconvolutie, uitgelijnd op zijn sterren, gebalanceerd op de sterren en één keer gestretcht. Bij een nevel die het beeld vult, wordt de neutralisatie in de weergavefase die de sterren zou kleuren overgeslagen. Gemeten op een echte sessie van de Noord-Amerikanevel ging de zweem van de zwakke sterren van 0,23 naast neutraal naar 0,015.

De korte versie

• Kleur die van helderheid afhangt, is altijd een bewerkingsartefact.
• Combineer lineaire stacks en stretch één keer; combineer nooit gestretchte kanalen.
• Verscherp na het combineren, en lijn de kanalen eerst op hun sterren uit.
• Neutraliseer in een beeld vol nevel de nevel niet alsof het hemel is.